zaterdag 23 februari 2013

Gepruts, gesjoemel en gefoefel...

Gepruts, gesjoemel en gefoefel... normaal gezien krijg ik dan stress, onregelmatig samentrekkende spieren, priemende blikken, afsnouwende antwoorden, een onafgeruimde tafel,...
maar nu .....
niet.
Het stofje stond me eigenlijk van in het begin niet aan. Ik had het gekocht op het stoffenspektakel en had meer geluisterd naar mijn gezelschap dan naar mijn eigen gedacht. Dan koop je dingen die je eigenlijk niet mooi vindt. Ik heb dat ondertussen toch al wat afgeleerd, zelfs mijn moeder vindt het een uitdaging om met me te gaan shoppen,  maar af en toe laat ik me toch ompraten...  zoals toen met dat paddenstoelenstofje.
Waarom ik het dan toch uit de kast heb gehaald? Ik wilde een zelf getekend patroontje uittesten, en rekening houdende met mijn vorige tricot-ervaringen speelde ik op zeker.
Annabelle heeft zo een kei schattig en toch heel simpel jurkje van F&G, dat ik als basis nam, maakte het  een beetje langer, zonder rolkraagje en met wat meer plooikes aan de hals. Zette er eerst een geel boordeke aan, bekeek de flater en tornde los. Veel te veel plooikes zowel aan de voorkant als aan de achterkant (what was I thinking??). Dus stikte ik in de rug een plooi tot in de lenden, vooraan een stolplooi en boorde af met een lint in dezelfde stof als het kleedje. Inspiratie vond ik op pinterest.
Nooit gedacht, mooi hé?!

Om mijn fototechnieken wat te verbeteren leende ik in de bib een paar boeken over kinderportretten.
Een paar van de veel voorkomende tips:
1. Maak je onzichtbaar....  als moeder, voor je twee bloedeigen kinderen...   al eens geprobeerd?
2. Plaats je op gelijke hoogte: op mijn poep dus.  Resultaat: twee kinderen op de schoot.
3. Laat de kinderen spelen....tussen rommel.
Resultaat?

 Maar uiteindelijk...

zaterdag 2 februari 2013

Aapjes in berenvacht...


 Soms verslijten hier al eens kleedsels zonder dat ze te klein worden! Vroeger dacht ik dat me dat zou plezieren, vroeger waren kleedsels al te klein nog voordat je ze over het hoofd getrokken had, nu is dat al eens anders. De jas van Jannes was echt tot op den draad versleten... en de winter nog niet gepasseerd.

Dus alle munitie ingeslagen en ten aanval!
Spijtig genoeg kwam ik andere troepen op mijn weg tegen.... zo van die kleine onderkruiperkes die u alle kanten van het toilet laten zien.... zoonlief was al aan plan B aan het denken, maar mama versloeg ieder vettig mini monstertje en ging opnieuw in volle mars op haar einddoel af.


Berenvacht- apentricot- boordband-gele tricot: Stoffen Van Leuven
Patroon: Ottobre winter 2012 nr 15