zaterdag 10 augustus 2013

De Singer of Pfaff?? Een luxe probleem!

Een tijd lang niets geschreven,  op gisteren na dan. Niet dat ik lui of ongeïnteresseerd was de laatste maand, in tegendeel. Maar de interesse en inzet zat toch wel ergens anders dan in de stikhoek. Eigenlijk bijna in iedere hoek van onze benedenverdieping. 
Verbouwingen. Helse verbouwingen. Alles eruit, bijna, enkel de keuken bleef recht staan. Die had een paar jaar terug reeds een "coucheke" gehad. Nu is het de beurt aan de living, veranda, hal en wc. Alles werd uitgebroken van plafond tot beton. Das het minder leuke werk, maar er zijn ook positieve kanten aan verbouwen! 
Dromen, kiezen, inrichten... en daarbij viel mijn oog op een vergeten liefje. Een Pfaff naaimachine die ooit dienst deed als TV-tafel werd een vijftal jaar geleden verbannen naar het tuinhuis. Niet te verstaan? Ongehoord, hoor ik je zeggen?? 
Tja, mijn liefde voor het stikken was er toen nog niet, mijn oog voor schoon stikmeubilair ook niet. Maar liefde kan groeien!
Dus werd het stikmachientje van onder het stof gehaald, kreeg een fikse poetsbeurt en een likje verf. 
Knap resultaat, al zeg ik het zelf. Past schoon bij de oude klasseerkast in de hal, volgens man.
Tante Mariette zal content zijn zegt Oma-lief! 
Maar oma-lief heeft ook een schat op zolder. Van mijn grootmoeder. Mijn oortjes gloeien bij het horen van zoveel goeds, mijn oogjes blinken bij het zien van het tweede oudje. Een Singer. Met schone graveringskes, een een heel schoon ijzeren onderstel. 
Maar daar was heel wat werk aan. Beroest, stroef, tientallen keren verminkt met de verkeerde verf.
Man zag dat niet zitten. Dat past niet in die hal, dat komt niet goed. µ
Buiten mij gerekend!

Wat denken jullie? De Pfaff of de Singer??



In het schuifje van de Pfaff zat zo een schattig speldenkussentje!



De originele gebruiksaanwijzing!


vrijdag 9 augustus 2013

Ze worden vlug groot...

Onze kadetjes groeien als gek! En dat hebben we graag. En om dat in beeld te brengen staan Annabelle en Jannes een paar keer per jaar tegen de muur. Met potlood wordt dan de groei vastgelegd op de muur. Met potlood, tot gisteren. De potloodstreepjes oogden al snel heel rommelig, zeker als die kleine kadetten er nog wat gaan rond tekenen!
Dus wilde ik die groeimaten op een andere manier "vereeuwigen". Eerst gedacht aan verf, een verticale fotoreeks, stift... maar de washi-hype bracht me op een ander idee!
De tape kocht ik bij Hema. Ze hebben ze in alle kleuren en maten! Ik gebruikte ook  textiel-tape .
Nu maar hopen dat de rollekes niet te snel op zijn zodat mijn meterke volraakt!