zondag 29 september 2013

Beam me up, Scotty

Tja 't lijkt echt wel alsof ik from outer space kom en na een lange zomer plots weer op aarde verschijn. Maar ik ben terug, alive and knitting!
Ik moet zeggen, ik had wel wat drempelvrees. Ieder weekend van september was de wil er wel om terug aan de machine te gaan zitten, maar de tijd en de energie ontbrak er wat aan. Maar nu verbouwperikelen bijna achter de rug zijn (ik beloof een mooi verslagje tegen het eind van volgende maand) zit ik weer in mijn juiste energieniveau om aan de slag te gaan.
Op het stoffenspektakel in Gent heb me een paar goedkope tricotjes aangeschaft voor de eerste versie van een perfect gegoten kleedje. Ik gebruikte als basis hetzelfde patroontje als hier, getekend op basis van een kleedje van WTG van deze zomer. De winterversie heb ik me ondertussen ook al aangeschaft. En verwerkte in mijn eigen versie de paspel in het rokdeel. Voor het bovenstuk was ik nog op zoek naar een specialleke, ging nog effekes verder in het WTG-assortiment  en vond dit. Alle items worden samen gegoten in de mixer en voilà:

Uhura is er niets tegen, niet?

Met veel pijn in mijn (economisch) hart werden de rokpanden diagonaal op de draadrichting gesneden, veel stofverlies ten spijt ben ik toch heel tevreden over de vloeiende val van de rok!

De Kampsnapstang kon ook hier niet langer onbemind blijven en dus ging ik voor het eerst aan de slag. Ok, jullie hebben allemaal gelijk: dat is inderdaad fantastich!

Beam me up, Scotty









PS: Gelieve me niet af te rekenen op mijn heel povere kennis van het Star-trekiaans... een echte fan ben ik eigenlijk niet.