zaterdag 8 maart 2014

Photo Challenge Februari

Ik zou me nu kunnen excuseren omwille van de gemiste deadline. Maar dat zou wat hypocriet zijn.
Al van dag één wist ik wel: dit lukt me niet.
Iedere dag één foto... dat zou resulteren in ofwel een zonsopgang, ofwel een zonsondergang...
Dus gaf ik mezelf een weekje meer. Deze week zou me voldoende tijd moeten geven om de challenge zonder problemen af te werken. Niet dus... maar kom, ik heb nog twee dagen, hé ;-)

De LACH van mijn ventje
Zoonlief schrijft super geconcentreerd de uitnodigingen voor zijn verjaardagsfeestje 
POST
De start van de excursie met de klas naar de Vlaamse Ardennen . De na foto kan je komen bewonderen in mijn garage :-)
 AARDE

Ja ik heb er iets bijgeleerd!
De meanders van de Schelde.
 WATER
Een kruispunt van een water- en spoor-WEG

Hiervan zag je er al een paar.
LACH
VRIENDIN
 
Ok... dit is not-done.
 Op het toilet dat is ME-TIME dus ook voor Annabelle. Maar tot zolang zij mijn toiletbezoek ongegeneerd komt verstoren, ik het hare ook...?

Onze pedagogische studiedag was dit jaar spannend!
De brandweer kwam op bezoek en leerde ons blussen. Echt tof!
VUUR

We gingen deze vakantie naar het Huis van Alijn  Een cadeautje van oma voor Jannes' verjaardag. Daar keerden we terug in de TIJD

Ons gezinnetje de fotocabine.
GELIEFD

LUISTEREN naar vreemde dialecten in het huis van Alijn

We gingen deze week ook naar het dierenpark Planckendael.
VERSTOPT
En als afsluiter
REFLECTIE

Ok... ik geef me nog twee dagen, nog twee dagen vakantie voor wat rest: LEZEN, SPRING en SERIE.
Mutliple exposure zal er niet komen, ik zou niet weten hoe ik er moet aan beginnen...

dinsdag 4 maart 2014

Die schone tijd

Die ene eerste vakantiedag. 
Een zwierig rokje rond mijn middel. 
En dan draaien tot de grond vanzelf naar boven komt...
daar droomt toch ieder klein prettenmadammeke van, niet?  
Voor mij is het veel te lang geleden, voor haar begint nu die schone tijd.
En een moeder zou geen moeder zijn indien ze die dromen niet degelijk voedt. Dus met naald, draad en machine werd dit kleedje in elkaar geregen.

Ik vertrok vanuit het patroon van Stof voor Durf het Zelvers. En liet me leiden door haar steeds wonderschone creaties. Ze legde piekfijn uit hoe je een kapmouwtje moet maken en hoe je aan die zwierigheid voldoet.




'T is nog wat op de groei maar als ik eerlijk moet zijn, waarschijnlijk tot jullie grote spijt, verwacht ik voor Pasen geen blakende zonneschijn.